Mindfulness training in de praktijk

Er komen aardig wat kinderen bij mij in de Mindfulness training die ‘iets anders willen’ of ‘ergens van af willen’. Vaak is het nog even doorvragen of ze er zelf last van hebben, of dat de omgeving (lees vader/moeder, school ) er last van heeft. In veel gevallen willen ze zelf ook graag verandering ‘in iets’. Ze willen bijvoorbeeld minder boos zijn, beter inslapen, minder zenuwachtig zijn. Vaak is inzicht in het geen er gaande is al een enorme stap in de goeie richting.

Neem boosheid als voorbeeld. Bijna niemand is zomaar vanuit het niets heel boos. Meestal gaan er een aantal stappen in gradaties van boosheid aan vooraf, voordat iemand echt ontploft van woede. De snelheid van deze stappen kan wel voor iemand het gevoel geven dat ze ‘zomaar’ ontploffen. Mede door het kijken naar deze emoties, het kijken naar de verschillende gradaties en het benoemen van deze gradaties/er een naam aangeven krijg je meer inzicht in je proces. Je bent ‘nooit’ alleen maar boos, vaak zijn er meer benamingen/gevoelens/emoties die leiden naar de uiteindelijke woede (aanval).

Zo kan woede volgens een van mijn Mindfulness kinderen in stappen gaan van irritatie, naar onrust van binnen, naar leegheid, verhitting, vervolgens doorschieten naar tunnelvisie, oververhitting, controle verlies en als laatste blinde woede (aanval). Prachtig hoe ze deze stappen aan kon geven. Om vervolgens ook nog te ontdekken dat ze bij elke stap een ‘keuze’ heeft om door te gaan. ADEM!
Wat heb ik toch een mooi beroep…

IMG_8166